Hz. Peygamber, Hudeybiye’den döndükten sonra katiplerine hazırlattığı altı adet İslâm’a davet mektubunu o dönemin en önemli devlet başkanlarına gönderdi. Hz. Peygamber, mektupları götürecek elçilerin gidecekleri bölgeyi tanıyan, ahlaki ve fiziki güzelliklere sahip, hitabeti düzgün, temsil kabiliyeti olan kişiler olmasına dikkat etti. Mektuplar diplomatik bir dille yazılmış ve bu geleneğe uygun olarak “Muhammed Rasulullah” yazılı bir mühürle mühürlenmişti. Mektuplardan biri dönemin en güçlü devletlerinden Bizans’a gönderilmişti. İmparator Herakleios mektubu Kudüs’te aldı. Kaynaklarda verilen bilgilere göre imparator, Dihye el-Kelbî’nin takdim ettiği mektubu alınca Hz. Peygamber hakkında daha fazla bilgi almak istemiş ve o sırada ticaret için Suriye bölgesinde bulunan Ebû Süfyân ve arkadaşlarını huzuruna davet etmişti. Onlara Hz. Peygamberin soyu, ailesi, ahlakı, kişiliği, tebliğ ettiği mesajın temel prensipleri hakkında sorular sormuş ve aldığı cevapların bir peygamberlerin genel özelliklerine uygun olduğunu söylemişti. Sâsânî kisrâsı II. Hüsrev Perviz, kendisine gelen mektubu alınca adının Hz. Peygamber’den sonra yazılı olmasına kızmış ve mektubu yırtmıştır. Mısır mukavkısı kendisine gelen elçiyi güzel karşılamış, İslâm’ı kabul etmese de onu hediyelerle uğurlamıştı. Kendisine mektup gönderilen bir diğer hükümdar Habeş necâşîsi Ashame idi. Daha önce Habeşistan topraklarına hicret eden Müslümanlara iyi davranan ve onları müşriklere teslim etmeyen Ashame, Hz. Peygamber’in İslâm’a davetine icabet ederek Müslüman olmuştu. Gassâsî kralı Hâris b. Ebû Şemir kendisine ulaşan mektubu hoş karşılamamış ve Medine’ye hücum tehdidinde bulunmuştu. Yemâme’de yaşayan Benî Hanîfe kabilesi reisi Hevze b. Ali, İslâm’ı kabul etmemekle birlikte elçiye ikram ve güzel muamelede bulunmuştu.